Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Συντάξεις: 23 μειώσεις σε 7 χρόνια!



Όλοι μειώνουν τις συντάξεις και όλοι δηλώνουν πως «οι άλλοι φταίνε»! Τελικά φταίνε οι συνταξιούχοι που δεν τους πήραν με τις πέτρες!

Το χάρτη όλων των περικοπών στις συντάξεις κατά τη διάρκεια των μνημονίων, από το 2010 έως σήμερα (4/5/2017)  και αυτές του 2019, καταγράφει το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων.





Συνολικά την τελευταία επταετία ξεπερνούν τα 50 δισ. ευρώ οι συνολικές μνημονικές απώλειες για τους συνταξιούχους.


1: Το 2010, πριν την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου ψηφίστηκε η περικοπή των δώρων, 13ης και της 14ης κύριας σύνταξης.
2: Όλοι οι συνταξιούχοι (2011) κάτω των 60 ετών -ανάλογα με τα ποσά των συντάξεων που ελάμβαναν- υπέστησαν μειώσεις από 6% έως 10%. Συγκεκριμένα, για συντάξεις άνω των 1.700 ευρώ η μείωση ξεκινούσε από 6%, ενώ για περικοπές μεγαλύτερες των 3.000 ευρώ έφταναν ακόμα και το 10%.
3: Επιβλήθηκε(2011) ειδική εισφορά αλληλεγγύης συνταξιούχων από 3% έως 13% (κλιμακωτά) για ποσά συντάξεων από 1.400 ευρώ και άνω. Παράλληλα, ξεκίνησαν και κλιμακωτές περικοπές στις επικουρικές συντάξεις από 3% για ποσά άνω των 300 έως 10% για επικουρικές άνω των 650.
4: Περικοπές στις κύριες συντάξεις των νέων συνταξιούχων το 2011. Συγκεκριμένα, οι μικρότεροι των 55 ετών υπέστησαν 40% μείωση για ποσά άνω των 1.000 ευρώ, ενώ οι μικρότεροι των 60 και μεγαλύτεροι των 54 ετών υπέστησαν μείωση 20% για ποσά άνω των 1.200 ευρώ. Ταυτόχρονα, ξεκίνησαν μειώσεις από 15% έως και 30% για ποσά άνω των 150 ευρώ και στις επικουρικές συντάξεις.
5: Αναδρομικά, από τον Ιανουάριο του 2012, επιβλήθηκαν νέες μειώσεις σε όσες είχαν απομείνει «υψηλές», για παράδειγμα μειώσεις έως 12% υπέστησαν όσες ήταν άνω των 1.300 ευρώ. Με τον ίδιο νόμο, μειώθηκαν εκ νέου και οι επικουρικές. Συγκεκριμένα για ποσά άνω των 250 ευρώ η μείωση ήταν 10%, ενώ για ποσά από 251 έως 300 ευρώ η μείωση διαμορφώθηκε στο 15%, και για ποσά άνω των 300 ευρώ η μείωση άγγιξε το 20%.
6: Μείωση(2012) στο άθροισμα κύριας και επικουρικής, δηλαδή στο σύνολο της σύνταξης. Συγκεκριμένα, ποσά από 1.000-1.500 ευρώ υπέστησαν μείωση 5%, 1.500-2.000 μείωση 10%, από 2.000-3.000 μείωση 15%, και ποσά από 3.000 ευρώ και άνω, μείωση 20%. Ταυτόχρονα, καταργήθηκαν τα επιδόματα δώρων στις κύριες και τα δώρα στις επικουρικές.
7: Οριζόντιες μειώσεις κατά 5,2% σε όλες τις επικουρικές το 2014.
8: Μειώθηκαν οι κατώτατες συντάξεις σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.
9: Μειώθηκαν τα ποσά των πρόωρων συντάξεων κατά 10% για τους συνταξιούχους ιδιωτικού τομέα .
10: Μειώνονται σε 250.000 συνταξιούχους μέχρι και 40% οι επικουρικές .
11: Κατάργηση ΕΚΑΣ σε σχεδόν 160.000 χαμηλοσυνταξιούχους.
12: Μειώσεις έως και 45% στα μερίσματα ΜΤΠΥ.
13: Όλοι οι νέοι συνταξιούχοι θα λάβουν συντάξεις μικρότερες κατά 30% -τουλάχιστον- λόγω του νέου τρόπου υπολογισμού (νόμος Κατρούγκαλου). 
14: Επιβολή αναδρομική από τον Οκτώβριο, το «πλαφόν» των 2.000 ευρώ για την ατομική σύνταξη (άθροισμα μίας κύριας και μίας επικουρικής σύνταξης ) και των 3.000 ευρώ ( άθροισμα πολλών κύριων συντάξεων και πολλών επικουρικών συντάξεων).
15: Αυστηρότερα κριτήρια στις συντάξεις χηρείας: Τέθηκε πλέον το όριο ηλικίας στα 55 έτη. Οι χήρες/χήροι άνω των 55 θα παίρνουν δια βίου τη σύνταξη. Εφόσον είναι 52 θα την παίρνουν για τρία χρόνια, θα τη χάνουν και μετά θα επαναχορηγείται στα 67. Αν είναι κάτω από 52 θα την εισπράττουν για τρία χρόνια, εκτός αν είναι μητέρες ανηλίκων οπότε θα τη λαμβάνουν μέχρι να ενηλικιωθεί το παιδί ή μέχρι να αποφοιτήσει (24 ετών).
16: Περικοπή κατά 60% στις συντάξεις όσων εργάζονται παραλλήλως.
17: Μειώσεις σε όσους συνταξιοδοτούνται πρόωρα.
18: Περικοπές από 15%-20% στα εφάπαξ .
19: Δραματική μείωση των νέων αναπηρικών συντάξεων (από Μάιο 2016).
20: Αύξηση της εισφοράς σε όλες τις κύριες συντάξεις υπέρ της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (ΕΟΠΥΥ) από το 4% σε 6%. Το μέτρο αυτό οδήγησε σε αντίστοιχη έμμεση μείωση στις καθαρές αποδοχές 2,6 εκατομμυρίων συνταξιούχων από κύριες συντάξεις (θεσπίστηκε μέσα Ιουλίου 2015, ίσχυσε αναδρομικά από 1/7/2015 και οδήγησε σε επιπλέον 532 εκατ. ευρώ έσοδα για τον ΕΟΠΥΥ ετησίως).
21: Εισφορά 6% σε όλες τις επικουρικές συντάξεις υπέρ της ιατρο-φαρμακευτικής περίθαλψης (ΕΟΠΥΥ). Το μέτρο αυτό οδήγησε αντίστοιχη μείωση στις καθαρές αποδοχές 1,2 εκατομμυρίου συνταξιούχων από επικουρικές συντάξεις (θεσπίστηκε μέσα Ιουλίου 2015, ίσχυσε αναδρομικά από 1/7/2017 και απέδωσε επιπλέον 178 εκατ. ευρώ).
22: Εισφορά 14% επί του καθαρού δηλωτέου εισοδήματος 650.000 αγροτών (σ.σ. Ασφαλισμένων του τέως ΟΓΑ) για τον κλάδο κύριας σύνταξης (θεσπίστηκε αρχές Μαΐου, ισχύει από 1/1/2017 και προβλέπεται να αποδώσει έσοδα 450 – 500 εκατ. ευρώ).
23: Νεες περικοπές έως 18% για κύριες και επικουρικές καταβαλλόμενες συντάξεις από το 2019.Η νέα, αφορά περισσότερες από 900.000 κύριες συντάξεις που είχαν απονεμηθεί προ του Μαίου 2016 και είναι υψηλότερες από τις συντάξεις - με τις ίδιες ακριβώς προϋποθέσεις - όπως αυτές προκύπτουν από το νόμο Κατρούγκαλου. Όσον αφορά τις επικουρικές εκτιμάται ότι το μαχαίρι θα θίξει 200.000 συνταξιούχους.


Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Βενεζουέλα. Η μαρξιστική θέση





«Αποδεικνύεται δηλαδή ότι στο πλαίσιο μιας αστικής διαχείρισης, ακόμα και ορισμένα θετικά μέτρα που μπορούν να παρθούν προς όφελος εργατικών - λαϊκών στρωμάτων, είναι φτερό στον άνεμο στο βαθμό που δεν συνδέονται με την ανατροπή της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και της αστικής εξουσίας. Αποδεικνύεται επίσης ότι ο κύκλος της καπιταλιστικής οικονομίας φορτώνει τα βάρη στην εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα, ανεξάρτητα από τη διαχείριση που ακολουθείται».


Όσοι θεοποιούν τον Μαδούρο και τη μερίδα της αστικής τάξης που είναι στην πολιτική εξουσία δεν έχουν καταλάβει, ούτε για την Βενεζουέλα ούτε για την Ελλάδα, ότι όσο δεν ανατρέπεται το καπιταλιστικό σύστημα ο «καλός καπιταλισμός» είναι μια καλή αυταπάτη για την μακροημέρευση του!


Κάνουν λάθος το ΚΚΕ και το ΚΚΒ που το λένε; 


Ωστόσο οι κομμουνιστές στέκονται πρωτοπόροι στη μάχη κατά των ιμπεριαλιστών και των μονοπωλητών της Βενεζουέλας που επιβουλεύονται τον πλούτο της, χωρίς να ξεχνούν ότι τελικά μόνο με την ανατροπή όλων των αστικών εξουσιών ανεξαρτήτως μορφής και αντιθέσεων μεταξύ τους, ο λαός θα γίνει αφέντης στον τόπο του. Αυτή τη διαλεκτική σχέση δεν μπορούν να καταλάβουν μικροαστοί και «αριστεροί» οπορτουνιστές. 


Μήπως μπορούν οι εδώ οπορτουνιστές να μας πουν γιατί ο Μαδούρο αποκλείει το ΚΚΒ από το Εθνικό Εκλογικό Συμβούλιο; 



ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ
Κλιμακώνεται η αντιπαράθεση






Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Δέκα σημεία για τα «μεταβατικά στάδια»



Πολλοί είναι αυτοί που αδυνατούν να καταλάβουν ότι η απόρριψη των «σταδίων» από το ΚΚΕ δεν σημαίνει απόρριψη και των μέτρων και των πολιτικών που είναι αναγκαίες για τη μετάβαση από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό.



Δεν κατανοούν ότι μια ενιαία πολιτική μπορεί να εμπεριέχει όλα τα μέτρα πολιτικής αναλόγως των καταστάσεων που θα προκύψουν. Βασική προϋπόθεση: να είναι πολιτικές του επαναστατικού κινήματος και όχι της αντίδρασης.



Πολλοί Θεωρούν ως χωριστό, κάθε στάδιο αυτής της πορείας και απαιτούν να κατακτάται πρώτα το ένα στάδιο, να σταθεροποιείται αυτό και μετά να το ανατρέψουμε και να περάσουμε στο επόμενο. Το κυριότερο στάδιο που προβάλλουν είναι η Αντιμονοπωλιακή Αντιιμπεριαλιστική Δημοκρατία.



Με αυτή τη λογική κι επειδή το  ΚΚΕ δεν δέχεται τα στάδια, φτάνουν να λένε ότι πάει αντίθετα με τον Λένιν είτε στις Θέσεις του Απρίλη είτε στη ΝΕΠ. Δεν κατανοούν ότι ο Λένιν δεν έβλεπε κανένα στάδιο το οποίο θα επέβαλε το ΚΚ πριν τον σοσιαλισμό, αλλά μόνο τους συσχετισμούς δυνάμεων εντάσσοντας κάθε συγκριμένη θέση και τακτική υποχώρησης και επίθεσης στην νίκη του σοσιαλισμού και όχι στη νίκη των καπιταλιστών για ένα διάστημα και μετά βλέπουμε. Ειδικά η ΝΕΠ δεν ήταν κανένα στάδιο, ήταν πολιτική εντός της ενιαίας πολιτικής του ΚΚμπ. για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Άλλο μια ενιαία πολιτική, άλλο σαλαμοποιημένη σε στάδια και ας περιέχουν ίδια μέτρα, αν οι συνθήκες το απατούν.



 



Το ξεκαθάρισμα της σύγχυσης και η μη ύπαρξη «μεταβατικών σταδίων» μεταξύ καπιταλισμού και σοσιαλισμού, δεν απαλλάσσει το ΚΚΕ και κανένα επαναστατικό κίνημα από την ανάγκη της ανάλυσης των πιθανών διαδρομών προς την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου.
 



1.     Αναλόγως της μορφής της επαναστατικής κατάστασης, η ουδετεροποίηση και η συμμαχία με μεσαία στρώματα, ιδίως τα κατώτερα, από πλευράς εργατικής τάξης, απαιτεί, στην αρχή, τη λήψη σειράς αντιμονοπωλιακών μέτρων που θα είναι συνέχεια της μάχης κατά των μονοπωλίων που ήδη διεξάγεται στο έδαφος του καπιταλισμού.

2.    Εφόσον υπάρξει περίοδος «δυαδικής πολιτικής εξουσίας» η αντιμονοπωλιακή πολιτική, για το ελάχιστο αυτό διάστημα «ποιος – ποιόν», είναι άκρως απαραίτητη. Εδράζεται στην αντίθεση μονοπώλια – λαός η λύση της οποίας διευκολύνει τη λύση της βασικής αντίθεσης κεφαλαίου – εργασίας υπέρ της εργατικής τάξης.

3.    Μετά την επικράτηση της εργατικής τάξης στην πολιτική και ταξική εξουσία, θα υπάρχει εκ των πραγμάτων «δυαδική» οικονομική κατάσταση σοσιαλιστικών (κομμουνιστικών πρώτης φάσης) και προ-σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής, δεδομένου ότι η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας δεν αλλάζει σε μια νύχτα τις παραγωγικές σχέσεις, ιδίως σε τομείς χαμηλού ύψους παραγωγικών δυνάμεων. 

4.    Μέχρι την ολοκλήρωση των σοσιαλιστικών σχέσεων σε επίπεδο καίριων τομέων και μεγάλων επιχειρήσεων, οι τομείς αυταπασχολούμενων, μικρών επιχειρήσεων, μικρών αγροτών θα πρέπει να ενταχθούν στο σοσιαλιστικό σχεδιασμό με προοπτική σταδιακής οικονομικής απονέκρωσης αυτών των μορφών και μετάβασης σε ανώτερο επίπεδο οργάνωσης παραγωγικών δυνάμεων και (σοσιαλιστικών) παραγωγικών σχέσεων.

5.    Είναι άγνωστες οι συνθήκες ταξικής πάλης και κατά πόσο αυτές θα επιδράσουν στην επιτάχυνση της εξαφάνισης των καπιταλιστικών και προ-σοσιαλιστικών παραγωγικών σχέσεων αλλ΄ ωστόσο το κόμμα πρέπει να έχει υπόψη του σχέδια συμμαχιών και  ενσωμάτωσης των μικρών παραγωγών μέσα από πολιτικές μετάβασης σε σοσιαλιστικές παραγωγικές σχέσεις.

6.    Κέντρο των πολιτικών δεν μπορεί να είναι η διάσωση του «φυτωρίου του καπιταλισμού» μέσω παλιών παραγωγικών μοντέλων, επιχειρήσεων και σχέσεων αλλά οι άνθρωποι για τους οποίους ο σοσιαλισμός, με αντάλλαγμα την εξασφάλιση της εργασίας, της ζωής και της ασφάλειας, θα τους απαλλάξει σταδιακά από την εξάρτηση με τα παλιά μοντέλα επιβίωσης. Μια πραγματικά πολύ δύσκολη δουλειά.

7.    Αυτά δεν αποτελούν «στάδια», ούτε επαναφορά των σταδίων από την πίσω πόρτα. Είναι πρακτικές πολιτικές προσωρινού, μεταβατικού χαρακτήρα για την εξασφάλιση συμμαχιών στην πορεία προς το σοσιαλισμό και ταυτόχρονα για την λειτουργία της οικονομίας σε επίπεδα που ο σοσιαλισμός δεν μπορεί να τα αντικαταστήσει αυτόματα με ανώτερη οργάνωση των παραγωγικών δυνάμεων.

8.    Η αντίληψη περί «σταδίων» αποτελεί μια αυτονόμηση και παρανόηση της μαρξιστικής αντίληψης των κομμουνιστών για την αναγκαιότητα άσκησης αντιμονοπωλιακής πολιτικής ή και άλλων πολιτικών, όπως της αποκατάστασης στοιχειωδών αστικών ελευθεριών και μεταρρυθμίσεων σε παλιότερες φάσεις του καπιταλισμού.

9.    Η αντιμονοπωλιακή πολιτική είναι πεδίο μάχης στον καπιταλισμό και μπορεί να εφαρμοστεί σε κάποιες αρχικές μεταβατικές φάσεις, όταν η εξουσία της εργατικής τάξης βρίσκεται ακόμη σε πορεία σταθεροποίησης, για την προσωρινή αποδυνάμωση των μονοπωλίων, μέχρι την κοινωνικοποίησή τους και την επιβολή των σοσιαλιστικών παραγωγικών σχέσεων.

10. Η αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική πολιτική αποτελεί στοιχείο τακτικής μιας ενιαίας επαναστατικής διαδικασίας μετάβασης και εγκαθίδρυσης του σοσιαλισμού και όχι κάποιο ενδιάμεσο αυτοτελές στάδιο, με μορφή κοινωνικοοικονομικού συστήματος,  μεταξύ καπιταλισμού και σοσιαλισμού.