Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018

Γιώργος Σπέντζος. Ένα αφανής κτίστης αγώνων!



 Με λύπη μεγάλη πληροφορηθήκαμε ότι ο Γιώργος Σπέντζος, απεβίωσε στις 26 Απριλίου 2018.

Ποιος ήταν ο Γιώργος Σπέντζος όμως και τον αναφέρω;



Ήταν ένας από εκείνους που δεν τον ήξερε η υφήλιος και η Ελλάδα σαν κάποιο «όνομα». Τον γνώριζε μόνο ο λαός που ήξερε να διαβάζει τις μικρές υπογραφές των εκατομμυρίων αφανών που έκτιζαν με δουλειά μυρμηγκιού, το τεράστιο οικοδόμημα του Κομμουνιστικού Κινήματος και των αγώνων του λαού.


Θα μας λείψει. Καλό του «ταξίδι», εμείς, οι συναγωνιστές του, συνεχίζουμε στον ίδιο δρόμο που χαράξαμε από κοινού, μέχρι τέλους.


***

Τον ήξερα απ’ όταν περνούσα παιδάκι έξω από το σπίτι του, στη δεκαετία του ’50, για να πάω στο αμπέλι που είχαμε πιο πάνω. Γνωριστήκαμε βουβά. Δεν ξέραμε τίποτα πολιτικό ο ένας για τον άλλον. Μετά, παιχνίδια στη γειτονιά του, στο Τσομπλέκ – Ντερέ των Σερρών.

Μια από τις άγριες νύχτες του Οκτώβρη του 1963, ανταμώσαμε πολιτικά, αλλά δεν το καταλάβαμε, βαθύ σκοτάδι ήταν και ο αέρας λυσσομανούσε. Ήταν στη Νεολαία ΕΔΑ και με μια ομάδα νέων μοίραζε προκηρύξεις, με χίλιες προφυλάξεις. Αφού με ρώτησαν κάποια πράγματα μου πρότειναν να μοιράσω προκηρύξεις. Μετά από σύντομη συνομιλία πήρα κι εγώ προκηρύξεις και μοίρασα στις αυλές της γειτονιάς, προκαλώντας την οργή των χαφιέδων. Αυτό επαναλήφθηκε. Κάποια χρόνια μετά, ανοίξαμε κουβέντα για τα περασμένα και αναφέρθηκα στο γεγονός.

-Εμείς ήμασταν, μου λέει ο Σπέντζος! Η ομάδα νεολαίων της ΕΔΑ!
Από τότε δεν χωρίσαμε ποτέ στον αγώνα.

Παιδί ανταρτομαχητών στην κατοχή και διωκομένων αγωνιστών -κομμουνιστών από το μετεμφυλιπολεμικό κράτος, ξέμεινε πολλές φορές από γονείς εξαιτίας διώξεων, εξοριών και φυλακών. Ο πατέρας του Βασίλης ακάματος και αλύγιστος αγωνιστής δίδασκε με το παράδειγμα την υπομονή και τον ασταμάτητο αγώνα. Η μάνα του, η Ευθυμία η «Σπέντζενα», κάλυπτε τα πάντα που είχε ανάγκη ο αγώνας. Η χούντα την αντάμειψε με χρόνια εξορίας. 

 


Ο Γιώργος Σπέντζος κατάφερε και διέφυγε τη σύλληψη από τη χούντα. Εντάχθηκε αμέσως στις παράνομες οργανώσεις του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη. Μέχρι την πτώση της χούντας δούλευε συνεχώς κάτω από τη μύτη της Ασφάλειας για την οργάνωση του λαού στον αντιδικτατορικό αγώνα και πέτυχε πολλά. Η «παρέα» του έγινε μύθος μετά. Κάποιες φορές που ανταμώσαμε δημόσια παραστήσαμε τους εντελώς άγνωστους για να μη δώσουμε σημείο σύνδεσης στους χαφιέδες που σέρνονταν πίσω μας.

Μετά τη δικτατορία ο Γιώργος ανέλαβε να συμβάλει στο έργο ανασυγκρότησης του ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη και στις Σέρρες. Η συμβολή του ήταν αποφασιστική γιατί ήξερε εκατοντάδες αγωνιστές ιδίως στο νομό  Σερρών, που για χρόνια είχαν μείνει εκτός οργάνωσης και σύνδεσης και έψαχναν το κόμμα της αριστεράς που τους εκφράζει. Στο πεδίο αυτό ο Γιώργος, μαζί με τους συντρόφους του, κέρδισα τη μάχη για το ΚΚΕ!
Οι λεπτομέρειες περιττεύουν.

Πως και με τι να εκφράσεις τον λυγμό σου, όταν τόσο συνεπείς και σπουδαίοι αφανείς αγωνιστές «φεύγουν»;

Τίποτα περισσότερο από την υπόσχεση: εμείς συνεχίζουμε….

Ας είναι ελαφρό το χώμα που τον σκεπάζει.


Στέργιος Βασιλείου, 27/4/2918

Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

Κορέα: Συμφωνία ειρήνης με ανήσυχα ερωτηματικά

Η υπογραφή «Διακήρυξης Ειρήνης» μεταξύ των ηγετών Βόρειας και Νότιας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν και Μουν Τζάε Ιν, υπό άλλες συνθήκες θα ήταν μια καλοδεχούμενη κίνηση, από τους λαούς του κόσμου, για την ομαλοποίηση των σχέσεων των δύο χωρών αλλά και της ευρύτερης περιοχής του Ειρηνικού.


Όσο όμως γίνεται φανερό ότι η εξέλιξη αυτή δεν είναι παρά, μια ακόμη κίνηση συμβιβασμού και αναβολής της σύγκρουσης των ασυμβίβαστων ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, ιδίως της Κίνας, των ΗΠΑ και της Ρωσίας σε μεγάλο βαθμό, που επικεντρώνονται στη χερσόνησο της Κορέας, η ανησυχία για το τι θα επακολουθήσει μεγαλώνει.






Φαινομενικά κανένας δεν βγήκε νικητής από την πολύχρονη κόντρα και κυρίως από την ισχυρή ιμπεριαλιστική πίεση Αμερικανών και Ιαπώνων στη Β. Κορέα. Όταν όμως αυτή η εξέλιξη των σχέσεων των δύο χωρών, έρχεται μετά την αναγγελία συμφωνίας για συνάντηση Ντόναλντ Τραμπ και Κιμ Γιονγκ Ουν οι ανησυχίες πληθαίνουν. Τι έχει προσυμφωνηθεί; Που οδηγείται η Β. Κορέα;



Οι διαδικασίες με τον τρόπο που εξελίσσονται θυμίζουν επανάληψη σεναρίων συναντήσεων Χρουτσόφ – Κένεντυ, Νίξον – Μάο, Ρήγκαν – Κορμπατσώφ…



Όλες εκείνες οι συναντήσεις είχαν έναν ανομολόγητο ηττημένο και αυτός ήταν οι λαοί του κόσμου. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός είχε καταφέρει να επιβληθεί, όχι χωρίς την έμμεση ή αντικειμενική συνέργεια των άλλων και οι συναντήσεις αυτές ήταν μια επιβεβαίωση των ανατροπών δια της διπλωματικής οδού. Ύστερα από χρόνια, φάνηκαν τα δραματικά αποτελέσματα.



Σε καμιά δε περίπτωση πάντως, δεν ήταν συναντήσεις ισοτίμων, όπως αυτές των Τσώρτσιλ – Στάλιν – Ρούσβελτ.



Δεν αποκλείεται λοιπόν να έχουμε στην Κορέα μια επανάληψη της ίδιας ιστορίας και δεν θα είναι επανάληψη σαν φάρσα. Και πάλι σαν δράμα θα εξελιχθεί!



Από τη συμφωνία της Κορέας μια μικρή αναφορά είναι αυτή που δείχνει το «κάτι» που κρύβεται βαθύτερα. Αφορά το πρώτο βήμα, και αυτό είναι η συμφωνία να υιοθετήσουν οι δύο πλευρές πρακτικά βήματα για τη σύνδεση και τον εκσυγχρονισμό των σιδηροδρόμων και των οδών στον ανατολικό διάδρομο μεταφορών, όπως και μεταξύ της Σεούλ και της Σινουίτζου» δηλαδή στο βορειοκορεατικό παραποτάμιο λιμάνι στα σύνορα με την Κίνα, όπου λειτουργεί βιομηχανικό κέντρο για την πειραματική εφαρμογή της «οικονομίας της αγοράς»!



Εδώ τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. Όλοι βλέπουμε τον πρώτο και κύριο στόχο της ιμπεριαλιστικής πλευράς.



Η ανησυχία, δένει ακόμη περισσότερο με την απόφαση  για σταθερή ενίσχυση των επαφών και ανταλλαγών ανάμεσα στα επιτελεία των δύο πλευρών, σε όλα τα επίπεδα και όλους τους τομείς, από την Άμυνα μέχρι την Οικονομία.



«Σε όλα τα επίπεδα και όλους τους τομείς, από την Άμυνα μέχρι την Οικονομία»!



Μεταξύ ισοτίμων κρατών αυτό δεν έχει τίποτα το μεμπτό. Θα μπορέσει όμως η Β. Κορέα να σηκώσει το βάρος μιας ισοτιμίας ή, σε βάθος χρόνου, θα γίνει ένας ακόμη χώρος καπιταλιστικού παράδεισου των πολυεθνικών όπως όλη  η ανατολική Κίνα; Αν λάβουμε την απότομη στροφή πολιτικής, τύπου Μάο Τσε Τουνγκ, χωρίς εξηγήσεις, μάλλον πρέπει να ανησυχούμε. Συνεπώς, η στροφή στον καπιταλισμού «κινεζικού» ή «κορεατικού» τύπου δεν θα είναι και μεγάλη έκπληξη, δυστυχώς. Και ο χαμένος θα είναι ο κορεατικός λαός.



Το ερώτημα επιμένει πεισματικά: Θα έχουμε μια νέα τούμπα μεγάλων διαστάσεων; Θα παίξει ο Κιμ δήθεν το παιχνίδι των ίσων αποστάσεων με Κίνα- Ρωσία – ΗΠΑ, σαν φύλλο συκής για γρήγορη ενσωμάτωση στον χώρο των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και στον καπιταλισμό, έστω υπό την σκέπη της ιμπεριαλιστικής Κίνας;



Όλα είναι πιθανά.



Εικασίες θα πει κάποιος. Μακάρι, αλλά όλοι ξέρουμε ότι ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες των προθέσεων.


Ας θυμηθούμε και μια βασική επισήμανση - πολιτική εκτίμηση του 20ου συνεδρίου του ΚΚΕ για το (μεταβατικού τύπου) καθεστώς της Λ.Δ. Κορέας που εντείνει τις ανησυχίες μας:



«Σε βήματα ενίσχυσης των λεγόμενων ελεύθερων οικονομικών ζωνών, της "αγοράς" έχει προχωρήσει και η Βόρεια Κορέα, όπου το Κόμμα Εργατών Κορέας εδώ και αρκετά χρόνια έχει απεμπολήσει το μαρξισμό - λενινισμό, προβάλλει την ιδεαλιστική θεωρία "τσου τσε", μιλάει για "κιμιλσουγκισμό - ιμγιονγκιλισμό", παραβιάζοντας κάθε έννοια σοσιαλιστικής δημοκρατίας, εργατικού - λαϊκού ελέγχου, μέσα σ’ ένα καθεστώς οικογενειοκρατίας.»


Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Ο Μπελογιάννης ζει μεσ’ τις καρδιές μας…

Στον ήρωα του λαού και στελέχους του ΚΚΕ, Νίκο Μπελογιάννη που εκτελέστηκε από το μετεμφυλιοπολεμικό καθεστώς, ήταν αφιερωμένη η εκδήλωση που οργάνωσε η ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ, στις 16 Απριλίου 2018.


Θέμα της ημερίδας ήταν η ποίηση, αφιερωμένη στον Νίκο Μπελογιάννη, από ποιητές της Ευρώπης (Τσεχοσλοβακία, Γερμανία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ρωσία, Πολωνία, Αλβανία κλπ.)







Συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο Σπύρος Αυλωνίτης, συγγραφέας, ποιητής, ταμίας του Δ.Σ. της Ε.Ε.Λ.



Μίλησαν, χαιρέτισαν, διάβασαν, απάγγειλαν:



Κώστας Καρούσος, Πρόεδρος της Ε.Ε.Λ.

Σπύρος Αυλωνίτης, συγγραφέας, ποιητής, ταμίας του Δ.Σ. της Ε.Ε.Λ.

Γεωργία Μαχαίρα, πρόεδρος του μουσείου Μακρονήσου

Μιχάλης Παγούνης, συγγραφέας, μέλος της Ε.Ε.Λ.

Ελ. Μπέλα Πένη, συγγραφέας

Ζωή Ντανάκα, συγγραφέας, ποιήτρια

Φ. Ζαμπαθά, συγγραφέας, ποιήτρια

Τιτίκα Σαλαγούδη, ηθοποιός, συναγωνίστρια του Μπελογιάννη






Συγκίνηση πλημύρισε την αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΕΛ με τα λόγια, τις αφηγήσεις και τα ποιήματα που ακούστηκαν!



Παραβρέθηκαν πολλοί λογοτέχνες, σημερινοί αγωνιστές στο δρόμο του Μπελογιάννη, πρώην πολιτικοί πρόσφυγες από τις χώρες του σοσιαλισμού.



Η πρωτοβουλία της ΕΕΛ έχει τεράστια σημασία, σε μια εποχή που τα τύμπανα του πολέμου ξανακτυπούν και η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να ξαναγράψει την ιστορία, διαγράφοντας τους αγώνες των λαών και τους ήρωες τους, κατά του φασισμού. Εξωθεί δε, με τη συνέργεια και άλλων δυτικών ιμπεριαλιστών, σε απαγόρευση της κομμουνιστικής ιδεολογίας, υποδαυλίζοντας ταυτόχρονα την διολίσθηση σε ψυχρό και θερμό πόλεμο και στην αναγέννηση του εθνικισμού, του ρατσισμού και  του φασισμού.







Παρακολουθήστε την όμορφη αυτή εκδήλωση μέσα από τα βίντεο.





Ο ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΙ - ΑΝΟΙΓΜΑ ΣΠ. ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ-ΟΜΙΛΙΑ Κ.ΚΑΡΟΥΣΟΣ










Ο ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΙ - ΣΠ. ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ








Ο ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΙ - Γ. ΜΑΧΑΙΡΑ






Ο ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΙ - Φ. ΖΑΜΠΑΘΑ








Ζ. ΝΤΑΝΑΚΑ Ο ΕΡΕΜΠΟΥΡΓΚ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΛΟΓΑΝΝΗ










Ο ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΙ - ΔΙΑΒΑΖΕΙ Ο Μ. ΠΑΓΟΥΝΗΣ








ΠΟΙΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ- ΔΙΑΒΑΖΕΙ Ο Μ. ΠΑΓΟΥΝΗΣ









ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ - ΔΙΑΒΑΖΕΙ Η ΕΛ. ΜΠ. ΠΕΝΗ









ΠΟΙΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΓΓΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ- ΔΙΑΒΑΖΕΙ Η Ζωη. ΝΤΑΝΑΚΑ











ΠΟΙΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ΔΙΑΒΑΖΕΙ Η ΕΛ. ΜΠ. ΠΕΝΗ







 ΠΟΙΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΡΟΥΜΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ΔΙΑΒΑΖΕΙ Ο ΒΕΛΙΣΑΒΒΑΣ















ΕΕΛ ΠΟΙΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΣΕΧΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ΔΙΑΒΑΖΕΙ Ο Κ. ΚΑΡΟΥΣΟΣ -












ΠΟΙΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ΔΙΑΒΑΖΕΙ Ο ΣΠ. ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ













 ΤΙΤΙΚΑ ΣΑΛΑΓΟΥΔΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ









ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗ ΔΙΑΒΑΖΕΙ Ο Μ. ΠΑΓΟΥΝΗΣ





















Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018

Γράφτηκε για τη Συρία σήμερα το πρωί;



 Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΣΕΙ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Όλη ή γη στέκεται τούτη τή στιγμή σέ μιά προσδοκία γεμάτη αγωνία καί φρίκη, ο άγέρας βουίζει άπό μιά φοβέρα, όπως όταν έρχεται άπό μακριά ένας σίφουνας, ένα μαύρο μπουρίνι καί έχει σκοτεινιάσει ο ουρανός καί όλα τά πλάσματα τής γής ανατριχιάζουν καί δέν ξαίρουνε πού νά κρυφθούν.

«Έρχεται ο πόλεμος»!

Κάθε πρωί, κάθε μεσημέρι, κάθε βράδυ άπό τά τυπογραφικά πιεστήρια, άπό τά τηλεγραφικά σύρματα άπό τά κύματα του αιθέρα, σκορπίζεται στούς λαούς τό φριχτό μήνυμα :

Έρχεται ό πόλεμος!




Καί συνάμα άπό τά ίδια πιεστήρια μέ τις έφημερίδες, τά περιοδικά, τά βιβλία, άναμετριέται ή συμφορά πού πλακώνει, δείχνουνται καί άναριθμούνται τά τρομερά όπλα, τής καταστροφής, οι κατακλισμοί του πυρωμένου σίδερου καί τής φωτιάς, πού πρόκειται νά έξοντώσουν έκατομμύρια ανθρώπους, πού είνε τούτη τή στιγμή ζωντανοί καί γεροί καί άγαπούν τή ζωή καί οί περισσότεροι - τι λέω; όλοι καί οί πιό δυστυχισμένοι, δέ θέλουν να τή χάσουν. Παλληκάρια άπάνω στόν άνθό τής νιότης, μά καί άντρες καί γέροι καί νέες κοπέλλες καί γυναίκες καί παιδιά καί μωρά στις κούνιες τους άκόμη, σημαδεύουνται άπό φριχτό θάνατο μέ άτσάλι, μέ μολύβι καφτό, μέ φωτιά, μέ άέρια άποπνιχτικά, πού καίνε τό πετσί ώς τό κάκκαλο. Πολιτείες πού σήμερα ξεχειλίζουν άπό ζωή, κίνηση, χαρά καί όμορφιά, ιδρύματα επιστημονικά, πανεπιστήμια, εργαστήρια, βιβλιοθήκες, θέατρα, μουσεία, μνημεία καλλιτεχνικά, όλα τά έργα του δημιουργικού ανθρώπινου μόχτου, πρόκειται νά γίνουνε μαύρα χαλάσματα καί στάχτη. Ή πείνα ή δίψα, τό ξεσπίτωμα, ή προσφυγιά, το κρύο, ή άρρώστεια, ή όρφάνια, ή Εξαθλίωση, όλη ή μαύρη καί φριχτή συνοδεία του πολέμου, άκολουθεί ξοπίσω.

Οι λαοί βλέπουνε κι’ ακούνε τί γίνεται στίς χώρες, όπου σήμερα ό πόλεμος λυσσομανάει, (…) καί ξαίρουνε πώς ή ίδια καί χειρότερη μοίρα τούς περιμένει τύχη.

Καί όμως άπό τήν άλλη μεριά καυχιούνται μεγαλόφωνα καί μεγαλόστομα καί περήφανα οι όδηγοί τών λαών γιά τά όργανα τής καταστροφής, πού έχουν ετοιμάσει, αναδαυλίζουν τά πάθη, τούς εθνικούς εγωισμούς, τις εθνικές περηφάνιες, τά έθνικά μίση καί τις καταχτητικές όρμές, εξυμνώντας συνάμα ύποκριτικά τήν είρήνη, πού στ’ όνομά της καί γιά χάρη της τάχα ετοιμάζουν τό φριχτό μακελιό.

Καί αναρωτιούνται οί λαοί, γιατί τούς μέλλεται ή σκοτεινή τούτη μοίρα; Γιατί (…) έγιναν τόσες θυσίες; (…) Ποιοι θά δώσουν άπάντηση σέ τούτα τά ερωτηματικά ; Οι φιλόσοφοι, οί κοινωνιολόγοι, οί πολιτικοί άρχηγοί, οί δημοσιογράφοι ή οί πολιτικοί;

Οί εκπρόσωποι τών λαών, οί πνευματικοί όδηγοί τους,οι πολιτικοί ήγέτες τους νιώθουνε τήν άνάγκη νά μιλήσουν, νά έξηγήσουν, νά δικαιολογήσουν αυτό πού πρόκειται νά γίνει. Μά τά λόγια τους, οί δικαιολογίες τους, οί έξηγήσεις τους ύπαγορεύονται άπό χίλιους κρυφούς υπολογισμούς καί άπό σκοτεινά συμφέροντα καί προθέσεις.

Οί λαοί όμως, έμαθαν άραγες νά είναι δύσπιστοι; Οι λαοί πρέπει νά κατανοήσουν. Ή σωτηρία, άν ύπάρχει, βρίσκεται στό νά νιώσουν καλά οί λαοί τά αληθινά αίτια τής απαίσιας συμφοράς πού πρόκειται πάλι νά ξεσπάσει.

Ή σοβαρότερη έλπίδα βρίσκεται στή συνείδηση τών μεγάλων λαϊκών όμάδων, άν ξυπνήσουνε, άν κατανοήσουνε καί άν άποφασίσουνε νά ένεργήσουνε σκόπιμα.

Γι’ αύτό έχει χρέος ό καθένας σήμερα, νά βάλει όλη του τή δύναμη γιά νά εξακριβώσει τ’ αληθινά αίτια του νέου παγκόσμιου πολέμου, πού έτοιμάζεται.

Έχει χρέος ό καθένας καί περισσότερο άπ' όλους οί πρωτοπόροι καθοδηγητές των λαϊκών μαζών, νά νιώσουνε βαθειά τις αίτίες καί νά τις συνειδητοποιήσουνε στόν έαυτό τους καί στους άλλους. Γιατί απ’ αύτή τή συνειδητοποίηση μπορεί ίσως νά πηγάσει μιά μέρα ή ριζική έκείνη άλλαγή, πού μπορεί νά σταματήσει γιά πάντα έτούτο τό κακό.

'Άς έπιχειρήσουμε λοιπόν καί ‘μείς νά κάνουμε τό χρέος μας.


Δημήτρης Γλυνός, «Η Τριλογία του Πολέμου», 1938, εξόριστος στη Σαντορίνη.


Σ.Β.: ΌΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ